Genel Marvel ve Dc Çakışan Kahramanlık Ekolleri

[Ascalon]

Hep bu konu hakkında bir şeyler yazmak istemişimdir. Aslında sitede bir makale olarak yazmayı düşünüyordum ancak ondan önce herkese bir danışıp bilgi alış verişi yapmak istedim. Normalde konuyu ayrıntısına kadar yazdığım bir yazı mevcuttu ancak sonradan fark ettim ki aklımdaki her şeyi yazmışım o yüzden o yazıyı silip makale için kaydettim. Neyse bu anlamsız konuşmalarım ardından konumuza dönelim. Kahramanlık kelime anlamıyla yazınsal metnin en önemli karakteri, belirli bir olay ve zorluk karşısında yararlık gösteren kimse gibi anlamları bulunuyor. Ancak yaşadığımız modern dünyada çeşitli farklı anlamları da türedi örnek ve rol model olarak alınan kimse gibi. Örnek vermem gerekirse Atatürk benim kahramanımdır gibi. Dc karakterlerine baktığımızda pek çoğu birer ahlaki rol model tanrısal yetileriyle(Batman dahil) olayları en iyi şekilde çözüyorlar. Belki onlar gerçek olamayacak kadar iyiler ama onlar gibi olmayı denemeliyiz. Marvel'da ise karakterler daha beşer gündelik kimlikleri yaşamları(Spiderman) alkol, ego gibi sorunları bulunabiliyor(Tony Stark). Tanrısal güçlere de sahip olsalar büyük kişilik sorunları olabiliyor(Sentry, Hulk). Bu da karakterleri içselleştirebilir empatiye uygun yapıyor ve büyük çoğunluğun Marvel'ı daha fazla kişinin sevmesine olanak sağlıyor. Tabi bu fark günümüzde iki şirketin bir birine anlayış olarak yaklaşmalarıyla nesnel olarak silikleşse de hala mevcut hatta okurlar için hala belirgin bir şekilde mevcut.

Peki sizce kahraman nedir? nasıl olmalıdır? örnek mi olması gerekir yoksa yakın bir empati mi? siz Dc'ye mi Marvel'a mı yakınsınız bu konuda?

Not: Superman ve Batman ile empati kurulamayacağını yada Spiderman'in örnek bir karakter olmadığını iddia etmiyorum yanlış anlaşılmasın. Ancak bu ekol farkı gümüş çağda oluşmuş bir şey o dönem ki naif gayrı ciddi ortamdaki Dc'nin Marvel tarafından geçilmesini sağlamış bir unsur.

 

[Nabu]

Açıkçası 60 ve 70lerde böyle keskin bir ayrım olsa da seksenlerin ortalarından beri bence belirleyici faktör yazar.

Yani Hulk, kişilik sorunları var diye çok da ilham verici ya da kendinle benimseyebileceğin bir şekilde neredeyse hiç yazılmıyor. İçimizdeki şeytanlarla boğuşma kalıbına soksan girmiyor. Çift kişilik olma desen ona da tam olmuyor. Yani bir şekilde hasarlı olmak hemen otomatikman daha inandıırıcı ve gerçeksin demek değil.

Superman çok izole biri olarak düşünüldüğü halde Hulk'dan çok daha kendimle ve etrafımla ilişki kurabildiğim eserlerini okuduğum bir karakter.

------------

İki firma arasındaki bir biğer büyük kahramanlığa bakış farklılığı da Marvel da çok fazla birbiriyle savaşan farklı fraksiyonlara ait kahraman vardır. Hatta Doom, Magneto gibi isimler bile bir nevi farklı fraksiyonun kahramanı denebilecek tipler. REsmen birbirleri için sorun çıkarıp sonra onu çözüyorlar. Marvel'daki "dahi" kavramını sevemem sebeplerinden biri de bu zaten.

DC'nin ise başka sorunları var onlarada sonra değinirim.

----------

Fakat dediğim gibi elbette karakterlerim temel özellikle Tarık'ın dediği gibi fakat bunun esas sorumlusu yazar bence.

 

[Feindbild]

Marvel'ı daha bağ kurulabilir görmüyorum açıkçası. Kahraman dediğinin benim için güçlü bir adalet duygusu olmalı. Bunun için acı çekmeli, zor durumlara düşmeli, fedakarlıklarda bulunmalı, kendinden şüphe etmeli. Ancak bunun dışında bir şeyin sembolü de olmalı. Dünyadaki bir fikrin veya duygunun avatarı olmalı bir nevi.

Bunlar psikolojil ve / veya entelektüel derinlik gerektiren durumlar. Açıkçası ana hikayeler olarak ne DC ne de Marvel çok iyi değil bu açıdan. Sınırlamalar ve başka kaygılar mevcut. Graphic novellar daha güzel.

Bağ kurulabilirlik olayında, en çok bağ kurduğum karakter Komedyen'dir. Bir "kahraman" ama kahraman değil. Bu kısmen benim fucked up olmamdan kaynaklı fakat işin özüne inersek şöyle bir durum var. Komedyen dediğimiz karakter, "iyilik" adına yapılan kötülüklerin farkında. Bununla kalmıyor ve dünyamızda aslında iyilik denen şeyin bir yalan dolan bütünü, her şeyden öte bir iki yüzlülük festivali olduğunun farkında. Bu yüzden bu iki yüzlülüğün avatarı haline gelmiş durumda. Aynı hikayede Rorshach ve Manhattan da gayet iyi. Herkes bir şeyleri temsil ediyor ve oldukça iyi düşünülmüş.

Kısacası, ana evren olarak ikisi de çok matah değil bu konuda ama graphic novel olarak DC'yi seviyorum. Alan Moore ve Grant Morrison'ın büyük etkisi var bunda.

 

[Earendill]

Bence de özellikle gençlerin büyük çoğunluğu bu şekilde bakıyor.

Buna rağmen ben misal Batman'e gerçekten de pek empati beslemezken Hulk'a direk ''antipati'' duyuyorum.

Kahraman olarak Superman ve Spider Man ideal benim için. Bunun arası en ideali olurdu.

Hulk ise bence kahramanlıkla alakası olmayan biri, aslında biri değil de bir şey. Sürekli kontrolünü kaybedip etrafta ne görürse zarar veren, takım arkadaşları tarafından kontrol edilmesi gereken bir yük.

Loki'ye de değinmek istiyorum. (Her ne kadar Ragnarok serisi ile Thor bu açığı kapatmış olsa da) kendisi epey sempati beslediğim bir karakter. Villain olarak güzel ancak kahraman olsaydı bunu çok iyi başarırdı.

 

[Nabu]

Bu konuyu yeni üyeler için hortlatmak istiyorum.

 

[Homelander]

Peki sizce kahraman nedir? nasıl olmalıdır? örnek mi olması gerekir yoksa yakın bir empati mi? siz Dc'ye mi Marvel'a mı yakınsınız bu konuda?

Bence kahraman hem örnek olmalı hem de empati kurulabilir olmalıdır. Ve işin örnek kısmını bir tarafa koyarsak, empati kısmı kişiden kişiye değişkenlik gösterebilir. Örneğin bazı kişiler Superman için empati yapabilirken, bazıları Spider-Man için yapabilir. Superman'in dünyaya yabancı olması, hala geldiği yeri düşünmesi vatan özlemi çeken kişiler tarafından kolayca benimsenilebilir. Veya Spider-Man'in, Batman gibi odaklı, mükemmel bir suç savaşçısı değil de, düşmanlarıyla savaşırken hala eve nasıl ekmek götüreceğini düşünmesi insanların Spidey'i bu kadar sevme sebeplerindendir.

İşe benim tarafımdan bakacak olursak bence bir kahraman Spider-Man gibi olmalıdır. Yani hem neredeyse herkes tarafından empati kurulabilir olmalı hem de örnek olmalıdır. Spider-Man yukarıda da bahsettiğim gibi mükemmel birisi değil. Pek çok kez insanların ölümüne sebep oldu, kendi hayatına odaklanabilmek için pek çok kez Spider-Man olmayı bıraktı. Ancak işin sonunda Spider-Man olmaya devam etmesi gerektiğini, çünkü bunun doğru olan olduğunu biliyordu. Ve karakterin verdiği mesaj bence mükemmel, eğer bir şeyi insanların iyiliği için yapabiliyorsan ne kadar zor olursa olsun yapmalısın. Hayatın zorluğuna rağmen hala devam etmeliyiz.

Tabii bu benim şahsi düşüncem. Dediğim gibi bazıları başka bir karakter ile daha kolay empati kurabilir. Ama işin kilit noktası yukarıda da söylenildiği gibi yazar. Mesela Superman çoğu zaman takımın kaslı abisi, kusursuz ve mükemmel karakteri olarak yazıldığı için insanlar Superman'e karşı daha bir antipati besliyor. Ben de böyleydim, ancak gerçek Superman çizgi romanları okuduğum zaman durumun böyle olmadığını anladım.

Neyse, daha fazla uzatmadan son soruyu cevaplayayım; Ben genel olarak DC'ye daha yakınım.

 

[Shrimp]

Peki sizce kahraman nedir? nasıl olmalıdır? örnek mi olması gerekir yoksa yakın bir empati mi? siz Dc'ye mi Marvel'a mı yakınsınız bu konuda?

Kısaca ben de fikrimi belirteyim.
Kahraman nasıl olmalıdır sorusunun tek bir cevabı yok bence.Misal gökyüzünde parlayan ve insanlara umut aşılayan Superman de benim için bir kahraman; birçok günahı üstlenip herkesi bu yolla korumaya çalışan Hal Jordan da, ya da karanlıkların arkasında korkuyla kötüleri caydıran Batman de hepsi benim için kahraman figürleri.Peki ne bu karakterlerin ortak özelliği.Bence en belirgin ortak özellikleri "Sarsılmaz bir iradeyle insanlığın uğruna çabalamaları".Sanırım benim için ideal kahraman tanımı bu oluyor.